EP.6 : รหัสที่ไม่อาจถอดถอน

ควันปืนและไอความร้อนจากคลื่นระงับสกิลที่ถูกทำลายยังคงลอยอบอวลอยู่ภายในห้องใต้ดินอันพังยับเยิน ร่างของกลุ่มนักล่าค่าหัวฮาวด์ทั้งสามนอนหมดสติอยู่บนพื้น เศษชิ้นส่วนของเครื่องระงับคลื่นตรรกะแตกกระจายเกลื่อนกลาด บารอนยืนพิงกำแพงด้วยความตกตะลึง เขามองดูคีรันที่ยืนนิ่งอยู่ใจกลางห้องอย่างไร้รอยขีดข่วน เด็กหนุ่มผู้นี้ไม่ได้ใช้พละกำลังเข้าหักหาญ แต่แทรกแซงเข้าสู่แกนวงจรของเครื่องส่งคลื่นและสั่ง ‘ย้อนกระแสไฟฟ้า’ กลับไปช็อตผู้ใช้งานเองในเสี้ยววินาที “สิทธิ์เหนือข้อผิดพลาด... นี่คืออำนาจที่เอลาราพูดถึงจริงๆ” บารอนเอ่ยเสียงสั่นเทา “เราต้องรีบไปจากที่นี่ครับท่านบารอน เสียงระเบิดเมื่อครู่จะดึงดูดทั้งฝ่ายสืบสวนและพวกนักล่าระลอกใหม่เข้ามา” คีรันเอ่ยพลางช่วยพยุงชายชราขึ้น คีรันก้มลงตรวจสอบอุปกรณ์ระงับสกิลของกลุ่มฮาวด์ที่แตกกระจายบนพื้น แผงวงจรสีเขียวเข้มมีรอยไหม้เกรียมเป็นทางยาว เขาใช้ปลายนิ้วเขี่ยเศษผลึกสีม่วงที่หลุดออกมาจากแกนกลาง “ผลึกควอตซ์ดัดแปลง... พวกมันใช้พลังงานจากรอยแยกมิติแบบเดียวกับที่รั่วไหลออกมาจากประตูบานที่สอง” “สภาสูงแอบลักลอบนำเศษผลึกมิติออกมาขายในตลาดมืด เพื่อให้พวกนักล่าใช้ล่าเหยื่อโดยไม่ต้องพึ่งพากำลังทหารทางการ” บารอนอธิบายพลางไอค่อกแค่ก “พวกมันทำแบบนี้มานานหลายปี เพื่อกำจัดผู้ที่ตื่นขึ้นมานอกระบบอย่างเงียบๆ” “ยิ่งพวกมันพยายามควบคุม ความบิดเบี้ยวก็ยิ่งแพร่กระจาย” คีรันเอ่ยเสียงต่ำพลางลุกขึ้นยืน ความจริงที่เปิดเผยออกมาทีละชั้นทำให้เขาตระหนักว่า ระบบที่ผู้คนบูชาสรรเสริญ แท้จริงแล้วเป็นเพียงเครื่องจักรดูดกลืนวิญญาณที่สร้างภาพลวงตาแห่งความสงบสุขขึ้นมาครอบงำโลก “เดี๋ยวก่อน... ก่อนจะไป นายต้องดูสิ่งนี้” บารอนเดินกะเผลกตรงไปยังตู้เซฟโบราณที่ซ่อนอยู่ใต้แผ่นกระเบื้องปูพื้น เขากดรหัสผ่านหกหลักแล้วดึงไดรฟ์ข้อมูลผลึกแก้วขนาดเท่าฝ่ามือออกมา “นี่คือข้อมูลที่ฉันได้รับมาจาก ‘เดรค’ นายหน้าค้าข่าวสารใต้ดินเมื่อสามวันก่อน” บารอนส่งไดรฟ์ข้อมูลให้คีรัน “เดรคบอกว่าเขาบังเอิญเจาะเข้าไปในคลังเอกสารเก่าของแผนกวิจัยชีวภาพ และพบไฟล์ที่มีรหัส Unregistered Authority ของทีมวิจัยเอลาราหลงเหลืออยู่” คีรันรับไดรฟ์ข้อมูลมา ปลายนิ้วสัมผัสกับผิวแก้วที่เย็นเยียบ หน้าต่างระบบสีดำขอบทองในสายตาของเขาตอบสนองต่อไฟล์ข้อมูลนั้นในทันที [ตรวจพบชิ้นส่วนรหัส: UNREGISTERED-AUTHORITY-FRAGMENT-01] [สถานะไฟล์: เข้ารหัสตรรกะสองชั้น — ต้องการการกุญแจถอดรหัสชีวภาพของเดรค] “เดรคอยู่ที่ไหนในตอนนี้ครับ?” คีรันถามอย่างรวดเร็ว “เขาซ่อนตัวอยู่ที่ตึกแถวร้างในซอยเจ็ด ตลาดมืดทิศตะวันตก” บารอนตอบ “แต่ฉันติดต่อเขาไม่ได้ตั้งแต่เมื่อคืนนี้... ฉันเกรงว่าเขาอาจจะ...” การเดินทางผ่านตรอกซอยของตลาดมืดทิศตะวันตกเต็มไปด้วยความตึงเครียด สายฝนกรดกัดเซาะพื้นผิวโลหะของอาคารจนเกิดเสียงซ่าแผ่วเบาตลอดเวลา คีรันสังเกตเห็นโดรนสอดแนมไร้คนขับของฝ่ายสืบสวนบินตรวจการอยู่เหนือชั้นหลังคาเป็นระยะ เขาต้องอาศัยจังหวะที่ไฟสปอตไลท์สาดผ่านเพื่อก้าวข้ามตรอกอย่างรวดเร็ว ‘อาร์เดนคงกำลังส่งคนออกตามหาข้าทั่วเขตสลัม... แต่ทำไมเขาถึงปล่อยให้ข้ารอดมาได้ตั้งแต่แรก?’ คำถามนี้ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของเขา หัวหน้าฝ่ายสืบสวนผู้นั้นมีบางสิ่งที่แตกต่างจากเจ้าหน้าที่คนอื่น แววตาของเขาไม่ได้เต็มไปด้วยความจงรักภักดีอย่างมืดบอด แต่แฝงไว้ด้วยความสงสัยและความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ลึกสุดในใจ ‘เขาอาจจะกำลังมองหาคำตอบแบบเดียวกับข้า... หรือไม่ก็กำลังวางแผนที่ซับซ้อนยิ่งกว่าเดิม’ คีรันไม่รอให้บารอนพูดจบ เขารีบพาบารอนหลบหนีออกจากห้องใต้ดินผ่านทางประตูลับที่เชื่อมต่อกับท่อระบายน้ำเก่า พาชายชราไปซ่อนตัวไว้ที่โบสถ์ร้างของกลุ่มผู้ไร้สกิลที่ปลอดภัย จากนั้นจึงมุ่งหน้าฝ่าสายฝนกรดไปยังซอยเจ็ดตามลำพัง บรรยากาศของตลาดมืดในยามค่ำคืนเต็มไปด้วยความมืดมนและอันตราย ตึกแถวร้างหมายเลข 73 ตั้งตระหง่านอยู่สุดตรอก ป้ายไม้ผุพังเอียงกะเท่เร่ ประตูหน้าแง้มเปิดออกเล็กน้อย ไร้แสงไฟส่องสว่างจากด้านใน คีรันย่องเข้าไปอย่างระมัดระวัง สัญชาตญาณเตือนภัยของเขาส่งสัญญาณร้องลั่น กลิ่นคาวเลือดสดใหม่ฟุ้งกระจายออกมาจากช่องว่างของประตู เขาใช้ปลายนิ้วผลักบานประตูให้เปิดกว้างขึ้น ร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทหนังขาดวิ่นนอนจมกองเลือดอยู่บนพื้นห้องโถง ลำคอมีรอยถูกฟันด้วยของมีคมที่คมกริบและเย็นเยียบจนเลือดที่ไหลออกมารอบบาดแผลแข็งตัวเป็นเกล็ดน้ำแข็ง ชายผู้นี้คือเดรค นายหน้าค้าข่าวสารใต้ดิน... และเขาเพิ่งถูกสังหารไปได้ไม่เกินสิบนาที คีรันก้าวเข้าไปคุกเข่าลงข้างศพ ตรวจสอบรอยแผลที่ลำคอ “แผลถูกเฉือนด้วยใบมีดเคลือบไอเย็นบริสุทธิ์... รวดเร็วและแม่นยำ ไร้การขัดขืน” นี่ไม่ใช่วิถีการฆ่าของพวกนักล่าค่าหัวสลัม แต่มันคือฝีมือของ ‘นักล่าระดับสูง’ ผู้เชี่ยวชาญการลอบสังหาร คีรันใช้ Error Authority สแกนรอบตัวศพของเดรค และพบว่าอุปกรณ์เก็บข้อมูลทั้งหมดบนร่างของเขาถูกทำลายทิ้ง ทว่าตรงกระเป๋าเสื้อด้านใน ปลายนิ้วของคีรันสัมผัสโดนรอยเย็บซ่อนสองชั้น ข้างในนั้นคือชิปชีวภาพขนาดจิ๋วที่เดรคกลืนคราบเลือดลงไปซ่อนไว้ก่อนตาย ชิปชิ้นนี้บรรจุกุญแจถอดรหัสของไฟล์ Unregistered Authority คีรันดึงชิปออกมาและเสียบเข้ากับไดรฟ์ผลึกแก้วของบารอนในทันที วิ้ง... ข้อมูลที่ถูกเข้ารหัสไว้เริ่มคลายตัวออก หน้าต่างโฮโลแกรมฉายภาพเอกสารโครงการลับขึ้นมากลางอากาศ ภายในห้องโถงของตึกแถวร้างหมายเลข 73 ความเงียบงันและกลิ่นคาวเลือดทำให้บรรยากาศหนักอึ้งจนแทบหายใจไม่ออก คีรันเดินสำรวจรอบศพของเดรคอย่างละเอียด บนโต๊ะทำงานไม้เก่ามีร่องรอยการรื้อค้นอย่างเร่งรีบ เอกสารการค้าข่าวสารและชิปข้อมูลนับสิบชิ้นถูกทำลายทิ้งด้วยกรดเข้มข้นจนไม่เหลือซาก ‘ผู้ลงมือมีความเป็นมืออาชีพสูงมาก... ไม่ทิ้งรอยนิ้วมือ ไม่ทิ้งร่องรอยพลังงานมานาแปลกปลอม’ เขาก้มลงมองแผลที่ลำคอของเดรคอีกครั้ง คราบเกล็ดน้ำแข็งที่เกาะอยู่รอบบาดแผลยังคงแผ่ไอความเย็นยะเยือกออกมาอย่างต่อเนื่อง “นี่ไม่ใช่เวทมนตร์น้ำแข็งทั่วไป แต่มันคือ ‘ไอเย็นศูนย์สัมบูรณ์’ ที่เกิดจากการบีบอัดอนุภาคความเย็นด้วยแรงดันมหาศาล” คีรันพึมพำกับตัวเอง ทันทีที่เขาเริ่มถอดรหัสไดรฟ์ผลึกแก้ว บันทึกของเอลาราก็ฉายภาพโครงสร้างพันธุกรรมของ ‘โปรเจกต์ซีโร่’ ขึ้นมาเบื้องหน้าเขา มันคือโครงข่ายสายดีเอ็นเอที่ถูกถักทอเข้ากับรหัสตรรกะระดับสถาปัตยกรรมรากฐาน ซึ่งทำให้ร่างกายของเขาสามารถมองเห็นและแก้ไขจุดบกพร่องของระบบได้ตั้งแต่แรกเกิด “ลูกไม่ได้เป็นข้อผิดพลาด คีรัน... แต่ลูกคือคำตอบสุดท้ายของการปลดปล่อย” เสียงสังเคราะห์ที่บันทึกไว้ของเอลารากระซิบแผ่วเบาในโสตประสาทของเขา ก่อนที่สัญญาณภาพจะดับวูบลง คำพูดของแม่สร้างแรงสั่นสะเทือนในหัวใจของเด็กหนุ่มอย่างรุนแรง ความโดดเดี่ยวที่เขาเคยแบกรับมาตลอดเจ็ดปี บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความมุ่งมั่นอันไร้ขอบเขต [ชื่อเอกสาร: บันทึกการสังเกตการณ์ตัวอย่างหมายเลข 00] [ผู้บันทึก: ดร.เอลารา เวธ — วันที่: 14 กรกฎาคม ก่อนการลบล้างเส้นเวลา] ‘...ระบบกลางไม่ใช่ปัญญาประดิษฐ์ที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อรับใช้มนุษย์ แต่มันคือสิ่งมีชีวิตจำลองเชิงตรรกะที่กำลังกลืนกินเจตจำนงเสรี สกิลที่มันมอบให้คือโซ่ตรวน ฉันต้องปลูกฝังรหัส Unregistered ลงในเซลล์พันธุกรรมของลูกชายฉัน ก่อนที่พวกมันจะส่ง ‘ผู้พิพากษา’ มาปิดปากทีมวิจัยทั้งหมด...’ ข้อความในบันทึกทำให้คีรันมือสั่นเทา แม่ของเขารู้ล่วงหน้าว่าความตายกำลังจะมาถึง และเธอยอมเสียสละทุกสิ่งเพื่อเปลี่ยนเขาให้กลายเป็นข้อผิดพลาดที่ระบบไม่อาจควบคุม ทันใดนั้น เสียงกระเบื้องหลังคาแตกละเอียดก็ดังขึ้นจากด้านบน! คีรันกระโดดถอยหลังในเสี้ยววินาที ร่างในชุดเกราะเบาสีเงินยวบยาบพุ่งทะลวงเพดานลงมาปักดาบสั้นไอเย็นเข้าใส่จุดที่เขายืนอยู่เมื่อครู่จนพื้นคอนกรีตกลายเป็นน้ำแข็ง ผู้ที่ปรากฏตัวคือหญิงสาวผมสีเงิน ดวงตาสีฟ้าอำพันคมกริบดุจเหยี่ยวล่าเหยื่อ — เซริน อาร์ก นักล่าความผิดปกติระดับสูงแห่งสภาสูง เซรินจ้องมองคีรันด้วยความระแวดระวังอย่างถึงที่สุด ดาบสั้นคู่ในมือของเธอสะท้อนแสงจันทร์ยามค่ำคืนเป็นประกายสีเงินวาววับ “ฉันเตือนนายแล้วนะ... ส่งไดรฟ์ข้อมูลนั่นมา เดี๋ยวนี้!” เธอขยับก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ปล่อยคลื่นไอเย็นกดดันพื้นห้องจนแผ่นไม้เริ่มส่งเสียงลั่นเอี๊ยดอ๊าด “ถ้าเธอต้องการแค่ความจริง ข้าก็พร้อมจะแบ่งปันข้อมูลนี้ให้” คีรันยกมือขึ้นห้ามอย่างใจเย็น “แต่ถ้าเธอต้องการเอาไปส่งให้พวกสภาสูง... เธอก็คงรู้ดีแก่ใจว่าชะตากรรมของทีมเธอจะถูกฝังกลบไปตลอดกาล” คำพูดของคีรันแทงใจดำเซรินอย่างจัง คมดาบในมือของเธอชะงักค้างไปเสี้ยววินาที ความแค้นในอดีตกับหน้าที่ในปัจจุบันเริ่มปะทะกันอย่างรุนแรงในแววตาของเธอ “นายหน้าค้าข่าวตายแล้ว แต่หนูตัวใหญ่กว่ากลับมารับช่วงต่อแทนงั้นหรือ?” เซรินดึงดาบสั้นขึ้นมาตั้งการ์ด ไอเย็นยะเยือกแผ่ออกมาจากคมดาบจนอุณหภูมิในห้องลดฮวบลง “เธอเป็นคนฆ่าเดรค?” คีรันเค้นเสียงถาม ตั้งสมาธิเตรียมพร้อมรับมือ “ฉันมาถึงช้าไปก้าวเดียว และคนที่ลงมือไม่ใช่ฉัน” เซรินตอบเสียงเรียบ แต่แววตากลับจับจ้องมาที่ไดรฟ์ข้อมูลในมือของคีรัน “แต่สิ่งที่อยู่ในมือนาย... มันมีรหัสภารกิจที่ทำให้ทีมของฉันต้องตายเมื่อเจ็ดปีก่อน ส่งมันมาซะ ถ้าไม่อยากกลายเป็นศพที่สอง!” การเผชิญหน้าระหว่างผู้ถือครองสิทธิ์หมายเลขศูนย์ กับนักล่าระดับสูงผู้ตามหาความจริงในอดีต ได้เริ่มต้นขึ้นแล้วท่ามกลางสายฝนที่เทกระหน่ำลงมาอย่างบ้าคลั่ง