ระบบเหนือชะตา EP.14 : เงาล่าสังหารในพายุทราย

ผืนดินสีขาวโพลนของที่ราบผลึกเกลือทอดยาวสุดลูกหูลูกตา แสงแดดยามบ่ายสะท้อนกับเกล็ดเกลือจนสว่างจ้าบาดตา ไอร้อนระอุเต้นระยิบระยับอยู่เหนือพื้นราบอันเวิ้งว้าง คีรันและเซรินก้าวเดินฝ่าลมร้อนที่พัดกระหน่ำ เศษผลึกเกลือแหลมคมปลิวกระทบเนื้อผ้าจนเกิดเสียงซ่าตลอดเวลา รองเท้าบูทของพวกเขาเริ่มกร่อนจากการกัดกร่อนของสารเคมีรุนแรง แม้ว่าสถานะ ZERO-UNREGISTERED จะถูกล็อกเวลาไว้ด้วยสัญลักษณ์อินฟินิตี้จากการเปิดใช้งานแกนกำบังตรรกะที่สถานี 00-Beta แต่การเดินทางข้ามที่ราบเกลือนี้กลับเต็มไปด้วยภัยคุกคามรูปแบบใหม่ “ระบบดาวเทียมมองไม่เห็นเราก็จริง... แต่พวกมันยังมี ‘หน่วยล่าภาคพื้นดิน’ อยู่” เซรินเอ่ยขึ้นพลางหยุดยืนมองสำรวจขอบฟ้าด้านหลัง ห่างออกไปไกลกว่าสองกิโลเมตร ฝุ่นควันสีเทาขนาดใหญ่กำลังลอยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า มันเคลื่อนที่เข้ามาด้วยความเร็วสูงผิดธรรมชาติ ดุจคลื่นสึนามิแห่งความตายที่กำลังไล่ล่าตามหลัง คีรันใช้ Error Authority ส่องขยายมุมมองสายตา ฝ่าม่านหมอกความร้อนเข้าไปยังใจกลางกลุ่มควันนั้น สิ่งที่กำลังควบตะบึงข้ามผืนเกลือคือฝูงจักรกลสี่ขาจำนวนกว่ายี่สิบตัว รูปร่างของพวกมันเพรียวยาวดั่งสุนัขล่าเนื้อเหล็กกล้า ลำตัวเคลือบด้วยโลหะสะท้อนแสง เลนส์กล้องเซนเซอร์บนหัวเปล่งแสงสีแดงฉาน พวกมันคือ ‘ออโตมาตันซีคเกอร์ฮาวด์’ (Automated Seeker Hounds) หน่วยล่าสังหารไร้คนขับที่ถูกตั้งโปรแกรมให้ตามล่าร่องรอยอนุภาคตรรกะที่ตกค้างบนพื้นทราย “พวกมันตามรอยกลิ่นอายมิติของผลึกดำมาจนเจอ” คีรันเอ่ยเสียงเครียด “ความเร็วของพวกมันสูงกว่าเราห้าเท่า อีกไม่เกินสามนาทีพวกมันจะล้อมเราไว้ทั้งหมด” “ที่ราบโล่งแจ้งแบบนี้ไม่มีที่ให้ซ่อนตัว” เซรินชักดาบสั้นไอเย็นทั้งสองเล่มออกมา ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นในการต่อสู้ “เราต้องตั้งรับและทำลายพวกมันให้หมดก่อนที่ฝูงใหญ่จะตามมาสมทบ” คีรันมองสำรวจสภาพแวดล้อมรอบตัว ผืนผลึกเกลือใต้ฝ่าเท้าหนาแน่นและเต็มไปด้วยรอยแตกระแหง ใต้ชั้นเกลือมีความชื้นและโพรงอากาศขนาดใหญ่ซ่อนอยู่ ‘ไม่ต้องซ่อน... แต่ใช้พื้นดินเป็นอาวุธ’ คีรันวางแผนในใจอย่างรวดเร็ว เขาคุกเข่าลง แตะฝ่ามือขวาลงบนแผ่นผลึกเกลือ สิทธิ์ Error Authority ระดับแทรกแซงสสารที่เพิ่งปลดล็อกเริ่มส่งคลื่นพลังแทรกซึมลงสู่ชั้นหินใต้ดิน “เซริน เตรียมถอยไปยืนบนแนวสันหินทางซ้าย เมื่อสัญญาณเริ่มขึ้น ให้ใช้ดาบไอเย็นแช่แข็งทุกสิ่งที่พุ่งขึ้นมา” คีรันสั่งการสั้นๆ เซรินพยักหน้ารับอย่างรวดเร็ว เธอดีดตัวทะยานขึ้นไปยืนบนชะง่อนหินผาเกลือที่สูงกว่าพื้นดินสองเมตร ดาบคู่ในมืออาบไปด้วยออร่าไอเย็นสีเงินสว่างโร่ ความร้อนจากผลึกเกลือที่ถูกแดดเผาสะท้อนขึ้นมาจนอากาศรอบตัวบิดเป็นระลอกคลื่น เซรินก้าวเดินอย่างระมัดระวัง คมดาบในมือยังคงแผ่ไอเย็นจางๆ เพื่อช่วยลดอุณหภูมิร่างกาย “พวกซีคเกอร์ฮาวด์ไม่ได้พึ่งพาแค่สัญญาณความร้อน แต่พวกมันตรวจจับ ‘รอยแยกมิติ’ ที่ปล่อยออกมาจากสิทธิ์ของนายด้วย” เซรินเอ่ยเตือนพลางหันมองรอบทิศ “ผมรู้... นั่นเป็นเหตุผลที่ผมต้องจำกัดขอบเขตการใช้ Error Authority ให้อยู่เฉพาะการสัมผัสโดยตรง” คีรันตอบพลางสูดลมหายใจลึก เสียงฝีเท้าเหล็กกล้าที่บดขยี้แผ่นเกลือดังสะท้อนมาตามลมเป็นจังหวะถี่กระชั้น สัตว์จักรกลล่าสังหารตัวหนึ่งพุ่งกระโจนข้ามเนินเกลือเข้ามาด้วยความเร็วสูง กรงเล็บคมกริบของมันกรีดผ่านอากาศ คีรันเอี้ยวตัวหลบได้อย่างเฉียดฉิว ก่อนจะใช้สันมือกระแทกเข้าใส่จุดเชื่อมต่อลำคอของมันจนเกิดประกายไฟระเบิด เซรินทะยานตามเข้ามาอย่างรวดเร็ว ปลายดาบคู่แทงทะลวงเข้าใส่เบ้าตาเซนเซอร์ของมันจนระบบนำทางดับวูบ ร่างโลหะไถลไปกับพื้นเกลือแน่นิ่งไป “เหลืออีกกี่ตัว?” เธอหอบหายใจพลางดึงดาบกลับมาตั้งการ์ด “อีกห้าตัวทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ... แต่พวกมันเริ่มชะลอความเร็วลง ดูเหมือนกำลังรอคำสั่งจากยูนิตแม่ข่าย” คีรันเพ่งมองฝ่าม่านหมอกความร้อน “งั้นเราต้องบุกเข้าทำลายพวกมันก่อนที่พวกมันจะรวมฝูงได้สมบูรณ์” เซรินตัดสินใจอย่างเด็ดขาด ทั้งสองคนพุ่งทะยานเข้าใส่แนวหน้าของฝูงจักรกล การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือดท่ามกลางเสียงระเบิดและเศษเหล็กที่ปลิวกระจายไปทั่วทุ่งเกลือสีขาว เสียงฝีเท้าเหล็กกล้ากระแทกผืนเกลือดังกระหึ่มใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ฝูงซีคเกอร์ฮาวด์เริ่มแยกขบวนออกเป็นรูปครึ่งวงกลมเพื่อปิดล้อมคีรัน ปากกลไกของพวกมันอ้าออก เผยให้เห็นกระบอกปืนยิงเข็มเลเซอร์ความถี่สูง ระยะห่างลดลงเหลือหนึ่งร้อยเมตร... ห้าสิบเมตร... สามสิบเมตร! เสียงไซเรนสั่งสังหารดังขึ้นพร้อมกัน [TARGET ZERO CONFIRMED — COMMENCING LETHAL INTERCEPTION] ลำแสงเลเซอร์นับร้อยเส้นถูกยิงออกมาพร้อมกัน สาดซัดเข้าใส่ร่างของคีรันดั่งพายุห่าฝน “ตอนนี้แหละ!” คีรันตะโกนก้อง ฝ่ามือขวาที่แนบพื้นระเบิดคลื่นพลังงานสีทองดำลงสู่ใต้พิภพ “Error Authority: Geological Fault Collapse!” ครืนนนน! ผืนผลึกเกลือในรัศมีห้าสิบเมตรรอบตัวเขาแตกระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ โพรงดินใต้ดินยุบตัวลงอย่างฉับพลัน เกิดเป็นหลุมยุบขนาดยักษ์ที่กลืนกินฝูงซีคเกอร์ฮาวด์นับสิบตัวให้ร่วงหล่นลงไปในหลุมทรายดูด แรงระเบิดของชั้นเกลือผลักดันให้เข็มเลเซอร์ทั้งหมดหักเหทิศทาง พุ่งทะลวงขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างไร้เป้าหมาย สัตว์ร้ายจักรกลที่ร่วงลงไปในหลุมพยายามตะเกียกตะกายปีนขึ้นมา ทว่าคีรันไม่ปล่อยให้พวกมันมีโอกาส “เซริน จัดการ!” เซรินกระโดดลงมาจากสันหิน ปลายดาบคู่ฟันตวัดเป็นรูปกากบาท คลื่นพายุไอเย็นสัมบูรณ์ระเบิดออกจากคมดาบ ซัดถล่มลงไปในหลุมยุบในทันที ซู่วววว! ความชื้นและฝุ่นเกลือในหลุมถูกแช่แข็งกลายเป็นผลึกน้ำแข็งยักษ์ในชั่วพริบตา ซีคเกอร์ฮาวด์ทั้งสิบสองตัวถูกตรึงร่างไว้ในก้อนน้ำแข็งหนาทึบ กลไกข้อต่อโลหะถูกความเย็นจัดบดขยี้จนแตกหัก ทว่าซีคเกอร์ฮาวด์อีกแปดตัวที่อยู่นอกเขตหลุมยุบกลับไม่หยุดยั้ง พวกมันกระโดดข้ามซากน้ำแข็ง พุ่งเข้าใส่คีรันด้วยความเร็วสูง กรงเล็บไทเทเนียมตวัดเฉือนหมายจะตัดร่างของเขา คีรันหมุนตัวหลบการจู่โจมของตัวแรกได้อย่างเฉียดฉิว มือขวาคว้าจับเข้าที่ลำคอของมัน สิทธิ์แทรกแซงสสารทำงานในระดับสัมผัส “Deconstruct!” เปรี๊ยะ! โครงสร้างเกราะไทเทเนียมของสัตว์ร้ายแตกสลายกลายเป็นผงเหล็กในพริบตา คีรันเหวี่ยงซากของมันเข้าใส่ตัวที่สองจนเสียจังหวะ ในเวลาเดียวกัน เซรินพุ่งทะลวงเข้าใส่ตัวที่สามและสี่ ดาบสั้นคู่ของเธอฟันตัดขากลไกของพวกมันอย่างแม่นยำและไร้ความปรานี เสียงโลหะฉีกขาดดังก้องไปทั่วทุ่งเกลือ การประสานงานของทั้งสองคนลื่นไหลและไร้ช่องโหว่ ดั่งการเต้นรำแห่งความตายที่ผสมผสานระหว่างเวทมนตร์ไอเย็นอันเฉียบคม กับอำนาจเหนือข้อผิดพลาดที่ไร้ขอบเขต เพียงไม่ถึงสองนาที ซีคเกอร์ฮาวด์ตัวสุดท้ายก็ถูกคีรันซัดฝ่ามือระเบิดแกนพลังงานจนร่างแหลกละเอียดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ความเงียบงันกลับคืนสู่ที่ราบผลึกเกลืออีกครั้ง มีเพียงเสียงหอบหายใจของคนทั้งสองและเสียงควันไฟที่ลอยกรุ่นออกมาจากซากจักรกล เซรินลดดาบลง ปาดเหงื่อที่ขมับ เธอมองดูซากปรักหักพังรอบตัวแล้วหันมายิ้มให้คีรัน “นายใช้พลังกับสภาพแวดล้อมได้คล่องขึ้นมากนะ” “เพราะผมเริ่มเข้าใจแล้วว่า กฎของโลกไม่ได้แข็งแกร่งอย่างที่คิด” คีรันตอบพลางตรวจดูสภาพร่างกาย “ยิ่งระบบพยายามสร้างสิ่งก่อสร้างหรืออาวุธที่สมบูรณ์แบบมากเท่าไหร่ รอยร้าวในตัวมันก็ยิ่งลึกมากขึ้นเท่านั้น” เขาเดินเข้าไปเก็บชิ้นส่วนแกนพลังงานของซีคเกอร์ฮาวด์ตัวหนึ่งขึ้นมา มันยังมีพลังงานไฟฟ้าสถิตหลงเหลืออยู่ ซึ่งสามารถนำมาใช้ชาร์จอุปกรณ์สื่อสารและเข็มทิศโบราณได้ เซรินเดินเข้ามายืนข้างเขา สายตาของเธอมองทอดยาวออกไปสู่แนวเทือกเขาหินดำที่ปรากฏขึ้นที่ขอบฟ้าเบื้องหน้า “พ้นจากที่ราบเกลือนี้ไป จะเป็น ‘เขตหุบเขาออบซิเดียน’... ที่ตั้งของศูนย์วิจัยหลักของแม่นาย” “เราต้องรีบไปก่อนที่หน่วยบินรบหลักของสภาสูงจะตามมาพบซากพวกนี้” คีรันเก็บแกนพลังงานใส่กระเป๋า ทั้งสองคนออกก้าวเดินต่อไป มุ่งหน้าเข้าสู่เงามืดของเทือกเขาหินดำ ทิ้งร่องรอยการต่อสู้อันดุเดือดไว้เบื้องหลัง ดั่งสัญญาณประกาศสงครามที่ไม่มีวันหวนกลับ