Novel · fantasy-novel
ระบบเหนือชะตา EP.7 : เส้นใยตรรกะที่แตกสลาย
ระบบเหนือชะตา
นิยายเรื่อง ระบบเหนือชะตา ตอนที่ 7 : เส้นใยตรรกะที่แตกสลาย (Season 1)
การตื่นขึ้นของสิทธิ์หมายเลขศูนย์และการเอาชีวิตรอดจากการตรวจจับของระบบส่วนกลาง พร้อมค้นหาความจริงเกี่ยวกับเอลารา
EP.7 : เส้นใยตรรกะที่แตกสลาย
ดาบสั้นเคลือบไอเย็นของเซริน อาร์ก พุ่งตวัดผ่านอากาศด้วยความเร็วอันน่าเหลือเชื่อ ประกายแสงสีเงินกรีดผ่านความมืดมิด มุ่งตรงเข้าใส่ลำคอของคีรันอย่างไร้ความปรานี
คีรันไม่ปะทะด้วยพละกำลัง เขารู้ดีว่าเซรินคือผู้ใช้สกิลสายต่อสู้ระยะประชิดระดับแนวหน้า การเข้าแลกหมัดตรงๆ มีแต่จะทำให้เขาเสียเปรียบ
เขาเอนตัวหลบไปด้านหลัง คมดาบเฉียดปลายจมูกของเขาไปเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด ไอเย็นยะเยือกแช่แข็งหยดน้ำฝนที่เกาะบนชายเสื้อโค้ตของเขาจนกลายเป็นเกล็ดหิมะ
“หลบได้ดี... แต่นายจะหลบได้อีกกี่ครั้ง!” เซรินหมุนตัวฟันดาบเล่มที่สองจากมุมอับด้านล่าง ลำแสงน้ำแข็งก่อตัวเป็นรูปจันทร์เสี้ยวพุ่งเข้าใส่หน้าอกของเขา
คีรันยกแขนขวาขึ้น สิทธิ์ Error Authority ถูกจุดระเบิดขึ้นในพริบตา ละอองพลังสีดำทองหมุนวนรอบท่อนแขนกลายเป็นม่านแทรกแซงตรรกะ
เคร้ง!
คมดาบน้ำแข็งปะทะเข้ากับม่านพลังงานสีดำจนเกิดเสียงโลหะขบกันดังกึกก้อง ทว่าสิ่งที่เกิดขึ้นตามมากลับทำให้เซรินต้องเบิกตากว้าง
คมดาบไอเย็นของเธอไม่ได้สร้างความเสียหายให้แก่คีรัน แต่โครงสร้างผลึกน้ำแข็งบนตัวดาบกลับเริ่ม ‘แตกสลายเชิงตรรกะ’ คลื่นความเย็นที่ควรจะแช่แข็งเป้าหมายถูกบังคับเปลี่ยนสถานะกลายเป็นไอน้ำระเหยหายไปในอากาศ
“สกิลของฉันสลายตัว? เป็นไปไม่ได้!” เซรินสบถพลางกระโดดถอยร่นออกมารักษาระยะห่าง
“ผมบอกแล้วว่าไม่ได้มาเพื่อสู้กับเธอ เซริน” คีรันเอ่ยเสียงหนักแน่น หอบหายใจเบาๆ จากแรงต้านของพลัง “เราต่างตามหาความจริงเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อเจ็ดปีก่อนเหมือนกันไม่ใช่หรือ?”
เซรินจ้องมองคีรันด้วยแววตาสับสน ความเยือกเย็นบนใบหน้าเริ่มสั่นคลอน “นายรู้ชื่อของฉัน... และนายรู้เรื่องเมื่อเจ็ดปีก่อนได้ยังไง?”
พื้นห้องโถงไม้ของตึกแถวร้างสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง รอยแยกที่ปริแตกจากแรงฟันของเซรินเริ่มขยายตัวออกเป็นแนวยาว
คีรันสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังงานที่ผิดปกติอย่างรุนแรงใต้ฝ่าเท้า มันไม่ใช่พลังงานของมนุษย์ และไม่ใช่พลังงานของเครื่องจักรกล แต่มันคือคลื่นความถี่แห่งความเน่าเปื่อยของระบบที่ส่งเสียงกรีดร้องผ่านมิติ
“มีบางอย่างกำลังปีนขึ้นมา!” คีรันตะโกนเตือนพลางกระโดดถอยหลังไปทางหน้าต่าง
เซรินที่กำลังตั้งท่าจะพุ่งเข้าโจมตีคีรันต้องชะงักฝีเท้าลง เธอเป็นนักล่าความผิดปกติมานานหลายปี สัญชาตญาณสัตว์ป่าของเธอบอกในทันทีว่าภัยคุกคามที่กำลังโผล่ขึ้นมานั้น อันตรายยิ่งกว่าเด็กหนุ่มตรงหน้าหลายร้อยเท่า
“กลิ่นคาวสนิมกับเนื้อเน่า... สัตว์ประหลาดระดับแอนอมัลลีงั้นหรือ? ในเขตตลาดมืดแบบนี้ไม่ควรจะมีพวกมันหลุดรอดมาได้!” เธอเอ่ยเสียงเครียด
ทว่าบทสนทนาต้องถูกตัดขาดลงอย่างกะทันหัน เมื่อพื้นไม้ใต้ฝ่าเท้าของทั้งสองคนเริ่มส่งเสียงลั่นเปรี๊ยะ แรงสั่นสะเทือนมหาศาลดังสะท้อนขึ้นมาจากอุโมงค์ระบายน้ำโบราณใต้ตัวตึก
ตูม!
พื้นไม้แตกระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ สิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์พุ่งทะลวงขึ้นมาจากใต้ดิน ร่างกายของมันคือความวิปริตของการผสมผสานระหว่างเนื้อเยื่อชีวภาพกับสายเคเบิลโลหะ หัวของมันคล้ายสุนัขป่าแต่มีดวงตาเลนส์กล้องนับสิบดวงเปล่งแสงสีส้มอำมหิต
มันคือ ‘ไคเมร่าเชิงตรรกะ’ สัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ที่ถือกำเนิดขึ้นจากโหนดระบบที่ติดเชื้อและเน่าเปื่อยอยู่ใต้ตลาดมืด
[ALERT: CORRUPTED LOGIC CHIMERA DETECTED — ANOMALY RANK 4]
[REGENERATION PROTOCOL: ACTIVE — อัตราการฟื้นฟูไร้ขีดจำกัด]
สัตว์ร้ายคำรามก้อง เสียงคำรามของมันแฝงด้วยคลื่นรบกวนความถี่สูงจนกระจกหน้าต่างตึกแถวแตกกระจาย กรงเล็บโลหะขึ้นสนิมตวัดกวาดเข้าใส่เซรินด้วยแรงมหาศาล
เซรินดีดตัวหลบได้อย่างเฉียดฉิว แต่แรงกระแทกของลมก็ผลักให้เธอชนเข้ากับเสาปูนจนทรุดลงกับพื้น ดาบสั้นเล่มหนึ่งกระเด็นหลุดมือไป
สัตว์ประหลาดไม่ปล่อยให้เหยื่อได้พัก มันพุ่งอ้าปากกว้างที่เต็มไปด้วยฟันเฟืองโลหะคมกริบ หมายจะขย้ำเซรินให้แหลกคากราม
“ถอยไป!” คีรันพุ่งตัวเข้ามาขวางหน้า ผลึกสีดำบนหน้าอกเปล่งแสงสว่างโร่
เสียงคำรามของไคเมร่าดังกึกก้องจนแก้วหูแทบฉีกขาด เลนส์กล้องนับสิบดวงบนหัวสุนัขป่าของมันหมุนซูมเข้าหาร่างของเซรินอย่างบ้าคลั่ง
สายเคเบิลโลหะหนาเตอะที่งอกออกมาจากแผ่นหลังของมันฟาดเข้าใส่เสาอาคารจนหักสะบั้น เศษปูนและคานไม้ร่วงกราวลงมาทับถมขวางทางออกด้านหน้า
“บัดซบ! มันปิดทางหนี!” เซรินกลิ้งตัวหลบสะเก็ดหินที่ร่วงลงมา แววตาของเธอเต็มไปด้วยความตึงเครียด
ไคเมร่าพุ่งเข้าโจมตีอย่างไม่ปรานี กรงเล็บหน้าข้างซ้ายตวัดฟันเฉือนเสื้อเกราะสีเงินของเธอจนฉีกขาด ลำแสงสีส้มจากดวงตาเลเซอร์ยิงกราดเข้าใส่บีบให้เธอต้องถอยร่นไปติดมุมห้อง
ดาบสั้นเล่มหนึ่งของเธอถูกฟาดกระเด็นไปปักอยู่บนเพดาน เซรินเหลือดาบเพียงเล่มเดียวในมือซ้าย ขณะที่สัตว์ร้ายกำลังอ้ากรามเหล็กพุ่งเข้าใส่เธอในระยะประชิด
เขาใช้ฝ่ามือซ้ายต้านรับกรามเหล็กของสัตว์ร้าย แรงบดขยี้มหาศาลกดทับกระดูกแขนของเขาจนส่งเสียงลั่น เลือดสดๆ ไหลรินออกมาจากรอยฉีกขาดของเนื้อ
“คีรัน!” เซรินอุทานด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าเป้าหมายที่เธอพยายามจะจับกุมจะเอาตัวเข้าแลกเพื่อช่วยชีวิตเธอ
คีรันกัดฟันแน่นจนเลือดซึมออกมาตามไรฟัน ความเจ็บปวดปลุกเร้าสมาธิของเขาให้คมกริบขึ้น ในสายตาของเขา เส้นใยตรรกะที่ถักทอร่างกายของไคเมร่าตัวนี้ปรากฏขึ้นเป็นร่างแหสีม่วงเน่าเปื่อย
ตรงกึ่งกลางอกของมัน มีแกนพลังงานผลึกที่หมุนวนเป็น ‘ลูปคำสั่งฟื้นฟูไม่สิ้นสุด’ (Infinite Regeneration Loop) ซึ่งเป็นเหตุผลที่ทำให้การโจมตีทางกายภาพใดๆ ไม่อาจสังหารมันได้
‘ถ้ามันฟื้นฟูได้เพราะลูปคำสั่ง... ข้าก็จะตัดลูปนั้นทิ้งซะ!’
คีรันรวบรวมพลัง Error Authority ทั้งหมดเข้าสู่ปลายนิ้วมือขวา เปลวไฟสีดำทองลุกโชนขึ้น เขากระชากแขนซ้ายออกจากการกัด แล้วแทงมือขวาเข้าใส่กึ่งกลางอกของสัตว์ร้ายทะลุผ่านเกราะเนื้อเยื่อเข้าไปอย่างแม่นยำ
“Error Authority: Logic Deconstruction!”
เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ!
เสียงคล้ายกระจกหนานับพันบานแตกสลายพร้อมกัน คลื่นพลังสีทองดำแล่นริ้วเข้าไปทำลายสมการตรรกะในแกนกลางของไคเมร่า ลูปการฟื้นฟูถูกบังคับเขียนทับด้วยคำสั่ง ‘สลายตัวถาวร’
กิ๊ซซซซ!
สัตว์ประหลาดกรีดร้องอย่างโหยหวน ร่างกายโลหะและเนื้อเยื่อของมันเริ่มปริแตกออกเป็นชิ้นๆ ก่อนจะสลายตัวกลายเป็นเถ้าถ่านสีเทาและละอองแสงที่จางหายไปในอากาศ
เลือดสีแดงสดหยดลงบนพื้นคอนกรีตทีละหยด แขนซ้ายของคีรันเจ็บปวดจนชาหนึบ ทว่าแววตาของเขากลับส่องประกายสีทองดำเจิดจ้าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ในมุมมองของ Error Authority สรรพสิ่งรอบตัวถูกถอดรหัสกลายเป็นโครงข่ายเส้นสายแห่งกฎเกณฑ์ เขามองเห็นข้อต่อของไคเมร่าที่ประกอบขึ้นด้วยโค้ดคำสั่งที่บิดเบี้ยว
‘จุดอ่อนของลูปไม่สิ้นสุด... อยู่ตรงบรรทัดคำสั่งที่สภาวะตัวแปรไม่ยอมคืนค่าศูนย์’ คีรันวิเคราะห์ในชั่วพริบตา
เขาใช้พลังเจาะทะลวงผ่านเปลือกนอกของมิติ เขียนทับคำสั่งฟื้นฟูนั้นด้วยค่า ‘NULL’ บังคับให้แกนพลังงานของสัตว์ร้ายหยุดการประมวลผลอย่างถาวร
เมื่อคำสั่งถูกลบล้าง ร่างกายที่ถูกยึดโยงไว้ด้วยตรรกะผิดพลาดจึงไม่อาจคงสภาพทางกายภาพได้อีกต่อไป การแตกสลายจึงเกิดขึ้นอย่างสมบูรณ์ตั้งแต่ระดับโมเลกุล
ละอองเถ้าถ่านสีเทาปลิวว่อนไปตามสายลม คีรันดึงมือขวาที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเขม่ากลับมา เขาทรุดตัวลงหอบหายใจหนักหน่วง ความเหนื่อยล้าของสมองทำให้ภาพตรงหน้าพร่ามัวไปชั่วขณะ
คีรันทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้น หอบหายใจหนักหน่วง แขนซ้ายเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด ความเจ็บปวดทางกายเทียบไม่ได้เลยกับความเหนื่อยล้าของจิตวิญญาณ
เซรินพยุงตัวลุกขึ้นยืน เดินตรงเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าเขา เธอเก็บดาบสั้นเข้าฝักช้าๆ แววตาดุดันที่เคยมีเปลี่ยนเป็นความซับซ้อนที่ยากจะอธิบาย
“นายเสี่ยงชีวิตช่วยฉันทำไม?” เธอถามเสียงแผ่ว
“เพราะความจริงไม่ควรถูกลบไปมากกว่านี้” คีรันเงยหน้าสบตาเธอตรงๆ “และผมต้องการรู้ว่า ใครเป็นคนส่งคำสั่งลบล้างทีมของเธอ... และลบแม่ของผมออกจากโลกใบนี้”
เซรินยืนนิ่งงันไปครู่ใหญ่ ก่อนจะยื่นมือขวาออกมาให้เขาจับเพื่อพยุงตัวขึ้น
พันธมิตรที่เริ่มต้นจากคมดาบและความขัดแย้ง บัดนี้ได้ถือกำเนิดขึ้นท่ามกลางซากปรักหักพังของตลาดมืดแล้ว
อ่านจนถึงระยะ 500px ก่อนท้ายหน้าและอยู่ในหน้านี้อย่างน้อย 5 นาที เพื่อรับ EXP วันละครั้ง
⏳ กำลังจับเวลาอ่าน...